Ara

Eskici ve Roman

Kategori

Yirmi Bir

YİRMİ BİR

Dışarıdaki soğuğu ve mevsimi hesaba katmadığı için onu sıcak tutabilecek giysilerle çıkmamıştı.Kollarını kendine sarıp soğuktan korunmaya çalıştı.Hızlı ama dikkat çekmeyecek adımlarla, telaş yapmadan yürümeye başladı.Öncelikle hangi şehirde olduğunu öğrenmesi gerekiyordu.Neden hastanenin tabelasına bakmak aklına gelmemişti ki? Geri dönmeye cesaret edemediği için yoluna devam etti.Nasıl olsa başka birinden öğrenebilirdi.

Continue reading “YİRMİ BİR”

Reklamlar
Featured post

YİRMİ BİR

Saatlerce dil döktü ama Derin’i ikna edemedi. Pes etmek üzereydi.Sessiz kalarak kendince çareler arıyor bulamayınca da sinirlenip bağırmaya başlıyordu. Bu duygu değişimlerine kendisi de anlam veremiyor ama bir türlü hasta olma ihtimalini de kabul etmiyordu.Nasıl edebilirdi ki?Şizofreni basit bir rahatsızlık değildi.

  Epey düşünüp histeri krizleri geçirdikten sonra önemli bir karara vardı kendince. ‘Buradan kaçmalıyım.’ Fırsatını bulduğu bir anda bunu yapacaktı.Hiç kimse onu bu kararından döndüremezdi. ( Kendisi hariç.) Şimdi onun için gerekli olan; ayrıntılı hazırlanmış bir plan ve Derin’i odadan uzak tutacak bir bahane.Tabi bunu yapmadan önce Derin’in anahtarı nerede sakladığını bulmalı ve anahtarı ele geçirmeliydi.

Continue reading “YİRMİ BİR”

Featured post

YİRMİ BİR

Sabahın erken saatlerinde kapı çalındı.Uyuyakalmış olmalıydı.Uyanmıştı ama gözlerini açmadı.Yatakta biraz daha tembellik yapmak istiyordu.Belki bir kaç saat daha uyuyabilirdi.Derin’in yavaşça kalkıp onu uyandırmamak için sessizce kapıyı açmaya gittiğini duyabiliyordu.Ne yaptığını daha iyi görebilmek için gözlerini açmadan sol tarafına döndü.Nedense bir dakika önce önemsiz olan bu kapı birden bire ilgisini çekmişti.Sanırım bunun sebebi Defne uyanmasın diye sarf edilen olağanüstü çabaydı.

Continue reading “YİRMİ BİR”

YİRMİ BİR

“Bana burada güvende olacağını söylemiştiniz.Daha kötüye gideceğini değil.”

   “Odanın aynı olması zihnini tetiklemiş olmalı.Size daha öncede söylemiştim bunu kabullenmesi gerekiyor.Bu şekilde ona yardım edemem.”

    ” Bana korkularıyla yüzleşmesi gerektiğini söyledin ve ben de yaptım.”

    “Söyledim ama bu şekilde tepki vereceğini ve karşı koyacağını düşünmemiştim.”

   Sesler yavaş yavaş zihninin derinliklerinde kayboldu.Bunlara anlam veremiyordu.Sürekli bayılmasının, sürekli onu görmesinin mantıklı bir açıklaması olmalıydı.Bunu hem öğrenmek istiyor hem de öğrendikten sonra olacaklardan korkuyordu.Bu kadar korkmasının da bir sebebi olmalıydı ama bir türlü bulamıyordu.Zihni çok bulanıktı ve geçmişteki çoğu anıyı hatırlayamıyordu.Tekrar mantıklı bir açıklaması olmalı diye düşündü içinden.Belki de rüyadaydı.Belki de bütün bu yaşadıkları aslında gerçek bile değildi.Olabilir miydi? Bunu test etmenin tek yolu vardı bir yerden atlamak.Her insan rüyasında bir yerlerden düşünce uyanırdı.Peki ya yaşadıkları gerçekse? O zamanda ölmüş olurdu.Bu riski göze alabilir miydi? Bu fikri daha sonra düşünmek üzere bir kenarda tutmaya karar verdi.

Continue reading “YİRMİ BİR”

YİRMİ BİR

Kendini kocaman bir boşluğun içinde hissediyordu.Ters giden bir şeylerin farkındaydı ama ne olduğunu bilmiyordu.Uzunca bir süre uyumak bütün sıkıntılardan karmaşadan bilinmezliklerden uzakta kalmak istiyordu.Uyumak ona zarar vermezdi.Karmaşık düşüncelerinin arasında bir o yana bir bu yana sürüklenirken uzaklardan gelen bir ses bilincine doldu ve onu kendine gelmeye zorladı.Yavaş yavaş gözlerini açıp etrafına baktı.Doğrulmak için kollarını iki yanına koyduğunda sol kolu acımaya başladı.Başını çevirip baktığında koluna serum takılmış olduğunu fark etti.Derin hemen yanındaki sandalyeye oturmuş onu meraklı ve endişeli gözlerle izliyordu. 

Continue reading “YİRMİ BİR”

YİRMİ BİR

Uyandığında etraf karanlıktı.Yatakta yalnız olması onu rahatsız etti.Şuan tekrar yalnız kalmaya hazır değildi.Yatakta oturup gözlerini kapıya dikti.Kapının arkasından ayak sesleri geliyor sonra tekrar kayboluyordu.Onları her duyuşunda heyecanlanıp kapının açılacağını ve içeri Derin’in gireceğini zannediyor bu korkunç odadan kurtulacağını düşünüyordu.Saatler geçti ama kimse gelmedi.Onu burada yalnız bırakmıştı.Zaten ne düşünüyordu ki.Ona hiç değer vermemişti en kötüsü de Derin bunun farkındaydı.Beni cezalandırmak için buraya getirdi benden intikam almak istiyor diye düşündü içinden.Başka bir nedeni olamazdı.Stresten tırnaklarını yediğini fark etmemişti ve bunu yaptığını fark edince kendine çok kızdı.

Continue reading “YİRMİ BİR”

YİRMİ BİR

Yavaşça ayağa kalkıp etrafına bakındı.Burada olmalı mıydı? Hayır hayır.Kesinlikle olmamalıydı.Olanları hatırlamaya çalıştı.Bu arada stresli olduğu zamanlarda olduğu gibi  etrafındaki her şeye kendini kapatıp odada bir aşağı bir yukarı yürümeye başladı.Düşüncelerini bir türlü toparlayamıyordu ve bunun bir fayda sağlamadığı fark ederek yürümeyi bırakıp yatağın kenarına oturdu.Derin bir nefes alıp kendi kendine konuşmaya başladı.

Continue reading “YİRMİ BİR”

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑